Skip to main content

అదృశ్య అంత్యక్రియలు: భారత్‌లో కొత్త కుల గణన విఫలం కావడానికే రూపొందించారా?

 

అదృశ్య అంత్యక్రియలు: భారత్‌లో కొత్త కుల గణన విఫలం కావడానికే రూపొందించారా?

ఏడాది క్రితం, భారత ప్రభుత్వం జాతీయ కుల గణన నిర్వహిస్తామని ప్రకటించినప్పుడు అది ఒక చారిత్రక మలుపులా అనిపించింది — సామాజిక పారదర్శకత కోసం పెరుగుతున్న డిమాండ్‌కు ప్రభుత్వం అయిష్టంగానైనా తలొగ్గినట్టుగా కనిపించింది. కానీ నిశితంగా గమనిస్తున్నవారికి ఆ సంబరం తొందరపాటుగానే అనిపించింది. దీని అంతానికి అధికారికంగా ఎలాంటి ప్రకటనా రాదు, బహిరంగ అంత్యక్రియలూ జరగవు. బదులుగా మనం చూస్తున్నది ఒక "నిశ్శబ్ద ఖననం" — పరిపాలనా విధానం ముసుగులో, చల్లని రాజకీయ లెక్కల ఆధారంగా, పట్టపగలే ఒక ప్రాజెక్టును కూల్చివేయడం. కుల గణనను రద్దు చేయడం లేదు; దాన్ని "సాంకేతిక విధ్వంసానికి" గురిచేస్తున్నారు — మొదటి గణన అధికారి తలుపు తట్టకముందే విఫలమయ్యేలా రూపొందించారు.

మొదటి ముఖ్యాంశం: "ఓపెన్-ఎండెడ్" ఉచ్చు

భారత రిజిస్ట్రార్ జనరల్ (ఆర్‌జీఐ) తీసుకున్న ఒక సాంకేతిక నిర్ణయం వాస్తవానికి ఈ గణనకు మరణశాసనంగా మారింది: ఓపెన్-ఎండెడ్ ప్రశ్నల వినియోగం. గుర్తింపు పొందిన కులాల జాబితాతో కూడిన నిర్మాణాత్మక డ్రాప్-డౌన్ మెనూను అందించే బదులు, గణన అధికారులు కేవలం పౌరులను వారి కులం ఏమిటని అడిగి, వారు చెప్పినదాన్ని యథాతథంగా నమోదు చేస్తారు.

ఇది ఒక చిన్న నిర్వహణాపరమైన పొరపాటు కాదు — ఇది ఒక లెక్కపెట్టిన "బ్యూరోక్రాటిక్ దారి మళ్లింపు." 140 కోట్ల మందిని ఏదైనా పేరు చెప్పమని అనుమతించడం ద్వారా — అది ఒక ఉప కులం కావొచ్చు, ఒక స్థానిక వేరియేషన్ కావొచ్చు, లేదా ఒక ఇంటిపేరు కావొచ్చు — ఫలితంగా వచ్చే డేటా అస్తవ్యస్తంగా, వర్గీకరించలేని గందరగోళంగా మారేలా రాజ్యం ఖచ్చితంగా చూసుకుంటోంది. ఇక్కడే సామాజిక శాస్త్రం, సాంకేతికతతో కలుస్తుంది. మూలాధార పత్రాల్లో నమోదైనట్టుగా, ఈ "నిర్వహణాపరమైన" ఎంపిక అనేది సామాజిక అధికారానికి ఒక వ్యక్తీకరణ — ప్రస్తుత అధికార క్రమం తనను తాను రక్షించుకోవడానికి, కులం అనే వాస్తవాన్ని రాజ్యానికి అర్థం కాకుండా చేసే ఒక మార్గం.

"ఇక్కడే బ్రాహ్మణీయ వ్యవస్థ యొక్క సామాజిక అధికారం తనను తాను నొక్కిచెప్పుకుంది, రెండు కీలకమైన కానీ నిర్వహణాపరమైన, సాంకేతికమైన నిర్ణయాలతో మొత్తం ప్రయత్నాన్ని పక్కదారి పట్టించింది... భారత్‌లో బ్రాహ్మణీయ అధికారం బ్యూరోక్రాటిక్ దారి మళ్లింపుల ద్వారా ఎలా పనిచేస్తుందో చెప్పడానికి ఇది ఒక ఉదాహరణ."

రెండో ముఖ్యాంశం: చరిత్ర పునరావృతం (47 లక్షల పేర్ల విపత్తు)

ఈ స్క్రిప్టు ఇంతకుముందు కూడా ఇలాగే నడిచింది, మరియు ప్రజల జ్ఞాపకశక్తి తక్కువేనని ప్రభుత్వం నమ్ముకుంటోంది. 2011 సామాజిక ఆర్థిక, కుల గణన (SECC) ఈ విధ్వంసానికి తొలి "యాక్షన్ రీప్లే." ప్రధాన దశాబ్ది జనగణనను "అధిక భారం" చేయకూడదన్న సాకుతో, కుల గణనను దాని నుంచి వేరు చేసి ఒక ప్రత్యేక కార్యక్రమంగా మార్చారు.

ఈ వేరుచేయడం, అప్పటికే ఉన్న షెడ్యూల్డ్ కులాలు (ఎస్సీ), షెడ్యూల్డ్ తెగలు (ఎస్టీ), ఇతర వెనుకబడిన తరగతుల (ఓబీసీ) జాబితాలను పట్టించుకోని ఓపెన్-ఎండెడ్ ఫార్మాట్‌తో కలిసి, ఊహించదగిన విపత్తునే సృష్టించింది: 47 లక్షల విభిన్న కుల నామాలు. ఈ ఖగోళమైన, ఉపయోగించలేని సంఖ్య, డేటా చాలా గందరగోళంగా ఉందని చెప్పి దాన్ని అణచివేయడానికి ప్రభుత్వానికి "సంపూర్ణ సాకు"గా ఉపయోగపడింది. 2027 జనగణన ఒక కొత్త ఆరంభం కాదు — ఇది గతంలో నిరూపితమైన వైఫల్యాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా పునరావృతం చేయడమే.

మూడో ముఖ్యాంశం: సాంకేతిక అసాధ్యత అనే అపోహ

భారత్‌లో "అనంతమైన కుల వైవిధ్యం" ఉన్నందున గణన సాంకేతికంగా అసాధ్యమన్న వాదన ఒక సౌకర్యవంతమైన కల్పితకథ మాత్రమే. ఖచ్చితమైన గణన కోసం అవసరమైన సాధనాలు రాజ్యం సొంత ఆర్కైవుల్లోనూ, బిహార్, తెలంగాణ వంటి రాష్ట్రాల్లో ఇటీవలి విజయవంతమైన ఉదాహరణల్లోనూ ఇప్పటికే ఉన్నాయి.

ఆచరణీయమైన గణన ఒక సాధారణ, రెండంచెల సాంకేతిక పద్ధతిని ఉపయోగించాల్సి ఉంటుంది: మొదట, స్పందించే వ్యక్తిని వారి విస్తృత వర్గం (ఎస్సీ, ఎస్టీ, ఓబీసీ, లేదా జనరల్) ఏమిటని అడగడం, తర్వాత ఆ ఎంపిక ఆధారంగా నిర్దిష్ట కులాల ఉప-మెనూను అందించడం. ఈ మెనూలను రూపొందించడానికి అవసరమైన వనరులు ఇప్పటికే ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లో ఉన్నాయి:

  • రిజర్వేషన్ల కోసం వాడుతున్న ఎస్సీ, ఎస్టీ, ఓబీసీ వర్గాల అధికారిక జాబితాలు.
  • ఉపఖండం అంతటా కులాలను విజయవంతంగా వర్గీకరించిన 1931 జనగణన రికార్డులు.
  • 1980లలో సంకలనం చేసిన అన్ని సముదాయాల అధికారిక డాక్యుమెంటేషన్ అయిన 43 సంపుటాల "పీపుల్ ఆఫ్ ఇండియా" ఎన్‌సైక్లోపీడియా.

వర్గీకరించలేని "ఇతరులు" వర్గాన్ని కేవలం 1 లేదా 2 శాతానికి తగ్గించే ఈ రెండంచెల వ్యవస్థను విస్మరించడం ద్వారా, ఆర్‌జీఐ స్పష్టత కంటే గందరగోళాన్నే ఎంచుకుంటోంది.

నాలుగో ముఖ్యాంశం: రాజకీయ "దురుద్దేశం" వర్సెస్ సాంకేతిక వైఫల్యం

ప్రస్తుత గణన రూపకల్పన పరిపాలనా అసమర్థత ఫలితం కాదు — ఇది స్పష్టమైన రాజకీయ ఉద్దేశపూర్వకత ఫలితం. గణనపై ప్రభుత్వానికి కలిగిన "పునరాలోచనలు" ఇటీవలి సామాజిక ఘర్షణల వల్ల మరింత తీవ్రమయ్యాయని భావించవచ్చు — ప్రత్యేకించి యూజీసీ నిరసనలు, యువత తిరుగుబాటు — ఇవి "జనరల్" కుల ఓటు బ్యాంకు యొక్క అస్థిరత్వాన్ని సూచించాయి.

ఓపెన్-ఎండెడ్ ఫార్మాట్‌కు మారడం ద్వారా, తాము ఇచ్చిన హామీని నెరవేరుస్తున్నామని ప్రభుత్వం చెప్పుకోగలుగుతుంది, అదే సమయంలో ఫలితాలు రాజకీయంగా నిర్వీర్యంగా ఉండేలా చూసుకుంటుంది. ప్రభుత్వం ఈ డిమాండ్‌ను అంగీకరించింది కేవలం అంతిమ డేటాతో ప్రతిపక్షాలు "వ్యవహరించుకోనివ్వడం" కోసమేనని సూచించిన ఒక కేంద్ర మంత్రి యొక్క నిర్మొహమాటమైన అంగీకారం దీన్ని ధృవీకరిస్తుంది. ఇది భూభాగాన్ని వదులుకుంటూనే, బావిని విషపూరితం చేసే వ్యూహం.

"అసలు సమస్య సాంకేతిక ప్రత్యామ్నాయం కాదు, రాజకీయ సంకల్పం — లేదా చెప్పాలంటే, రాజకీయ దురుద్దేశం."

ఐదో ముఖ్యాంశం: "కన్నుకొట్టే" వ్యూహం — ఇద్దరు యజమానులను మెప్పించడం

ప్రభుత్వం ఒక సునిశితమైన రాజకీయ తాడుపై నడక ప్రదర్శిస్తోంది. ఓబీసీ ఓటు బ్యాంకుకు వారు బహిరంగంగా "కరచాలనం" అందిస్తారు — గణన జరుగుతున్నట్టు కనిపించడం. తమ ప్రధాన "అగ్రవర్ణ" మద్దతుదారులకు వారు రహస్యంగా "కన్నుకొడతారు" — సర్వే యొక్క సాంకేతిక రూపకల్పన యథాతథ స్థితికి ఎలాంటి నిజమైన సవాలు ఎదురుకాకుండా చూస్తుందన్న భరోసా ఇస్తారు.

ఈ వ్యూహం "సాంప్ భీ మర్ గయా, లాఠీ భీ నహీఁ టూటీ" (పాము చనిపోయింది, కానీ కర్ర విరగలేదు) అనే హిందీ సామెతను సంపూర్ణంగా ప్రతిబింబిస్తుంది. గణన ఖండితమైన, ఉపయోగించలేని డేటా సెట్‌ను ఉత్పత్తి చేసేలా చూసుకోవడం ద్వారా, ప్రభుత్వం తన సొంత రాజకీయ మద్దతు స్థావరాన్ని దెబ్బతీయకుండానే సామాజిక పునర్నిర్మాణ ముప్పును అంతం చేస్తుంది.

కుల గణనను లోపలి నుంచి డొల్లగా మారుస్తున్నారు. ఈ ప్రాజెక్టును "సాంకేతిక పదజాలం", విధానపరమైన లోపాల కింద పాతిపెట్టడం ద్వారా, రాజ్యం పారదర్శకతను అసాధ్యం చేస్తోంది. ఇప్పటికే విఫలమైన ఒక పద్ధతిని ప్రభుత్వం ఉద్దేశపూర్వకంగా ఎంచుకున్నప్పుడు, అది ఇక గణన నిర్వహించడం కాదు — పట్టపగలే విధ్వంసానికి పాల్పడటమే. డేటా అదృశ్యంగా ఉండేలా రూపొందించినట్టయితే, భారత్‌లో సామాజిక న్యాయం భవిష్యత్తుకు ఇక మిగిలే ఆశ ఏమిటి?

Comments

Popular posts from this blog

Helen Mirren once said: Before you argue with someone, ask yourself.......

Helen Mirren once said: Before you argue with someone, ask yourself, is that person even mentally mature enough to grasp the concept of a different perspective. Because if not, there's absolutely no point. Not every argument is worth your energy. Sometimes, no matter how clearly you express yourself, the other person isn’t listening to understand—they’re listening to react. They’re stuck in their own perspective, unwilling to consider another viewpoint, and engaging with them only drains you. There’s a difference between a healthy discussion and a pointless debate. A conversation with someone who is open-minded, who values growth and understanding, can be enlightening—even if you don’t agree. But trying to reason with someone who refuses to see beyond their own beliefs? That’s like talking to a wall. No matter how much logic or truth you present, they will twist, deflect, or dismiss your words, not because you’re wrong, but because they’re unwilling to see another side. Maturity is...

The battle against caste: Phule and Periyar's indomitable legacy

In the annals of India's social reform, two luminaries stand preeminent: Jotirao Phule and E.V. Ramasamy, colloquially known as Periyar. Their endeavours, ensconced in the 19th and 20th centuries, continue to sculpt the contemporary struggle against the entrenched caste system. Phule's educational renaissance Phule, born in 1827, was an intellectual vanguard who perceived education as the ultimate equaliser. He inaugurated the inaugural school for girls from lower castes in Pune, subverting the Brahminical hegemony that had long monopolized erudition. His Satyashodhak Samaj endeavoured to obliterate caste hierarchies through radical social reform. His magnum opus, "Gulamgiri" (Slavery), delineated poignant parallels between India's caste system and the subjugation of African-Americans, igniting a discourse on caste as an apparatus of servitude. Periyar's rationalist odyssey Periyar, born in 1879, assumed the mantle of social reform through the Dravidian moveme...

AI & Higher Education: The Empty Classroom

  ARTIFICIAL INTELLIGENCE & HIGHER EDUCATION The Empty Classroom When students outsource learning to AI and companies cut the engineers who know better, both ends of the talent pipeline fray at once. India is not watching from a safe distance. Chuppala Nagesh Bhushan At the University of California, Berkeley, something unremarkable happened in spring 2026: a professor held office hours. The unremarkable part was that nobody came. Dan Garcia, who teaches CS 10, a broad introductory computing course popularly called “The Beauty and Joy of Computing,” found his calendar conspicuously clear at the very moment his gradebook became conspicuously alarming. Of the students who sat CS 10’s final examination, 35.3% received an F—five times the historical norm of roughly 7%. Two other courses in Berkeley’s elite Electrical Engineering and Computer Sciences department suffered similarly: 10.6% of CS 61A students failed, and 16.8% of those in EECS 127, an upper-division optimi...